Home

  

Van vragen wordt men wijs, zegt men.

Deel 5
Middels deze rubriek willen u graag eens kennis laten maken met een aantal personen uit de Molukse samenleving. Misschien kent u deze personen reeds, maar wist u deze dingen nog niet van hen.
Wij laten het hen op deze pagina's nu zelf eens vertellen.

In deel 1   had pdt. F. Nussy de primeur.
In deel 2   was het woord aan oom Zeth Luhulima.
In deel 3   vertelde Desiree van Aanholt, kleindochter van oom Zeth, meer over haar persoon.
In deel 4   maakten we kennis met Manuel Soselisa

Inmiddels zijn we al weer bij deel 5 aangekomen.
Het woord is nu aan Pieter Kelatow.

Lees maar gauw verder.

Hormat semua orang,

Mijn naam is Pieter Kelatow en ben geboren op 18 december 1947 in Makassar (nu: Ujung Pandang)
Indonesië.

Ik ben opgegroeid in Tiel, vervolgens Huizen, toen Wormerveer, weer Huizen, nu Zaandam.
Mijn vader heet Luther Kelatow, mijn moeder heet Emma Nanlohy en hebben samen 10 kinderen
waarvan ik de oudste ben.
Ik had een halfbroer John. Hij is evenals mijn vader al overleden.
Ik heb dus nog zes broers en drie zussen.

Ik ben getrouwd met Goos Metekohy.
Haar ouders zijn Johan Metekohy en Naomi Tetelepta.
Onze kinderen heten Aletta (30jaar) samenwonend in Assendelft (Zaanstad) en Alvarez (26 jaar)
eveneens samenwonend in Almere-Buiten.
 
Van beroep ben ik leraar (al 37 jaar). Ik heb les gegeven op een basisschool, LOM-school, MLK-school, ZMLK-school, afwisselend als gymleraar en gewoon leraar. Thans geef ik les op een praktijkschool. Op al deze scholen kun je alleen
verwezen worden door een bepaalde onderwijsinstantie. Red je het niet in het reguliere onderwijs, omdat je leer- en gedragsproblemen hebt dan kom je dus op dit soort scholen. Je wordt dan geherstructureerd, zodat je later een plekje kunt vinden in de maatschappij en daarin goed kan functioneren.

Ik heb drie hobby’s, die beginnen alle drie met de letter V. dus VVV.
Vrouwen, Vreten , Volleybal.
De volgorde is afhankelijk van mijn gemoedstoestand. M.b.t. volleybal: ik ben volleybaltrainer en volleybaldocent.
Ik geef trainerscursussen namens de NEVOBO.

Wat ik het liefst eet is tjolo-tjolo. Makan dengan tangan. Lekker eenvoudig maar o zo lekker.



De NGPMBmrt53 betekent veel voor onze familie, want mijn vader is mede-oprichter van jemaat Zaandijk,
die momenteel tot de dissidente jemaats behoort helaas.
Het geloof is met de paplepel ingegoten. Na mijn SIDI, was ik dolende. Zo tegen mijn 25ste hervond ik mezelf en werd ouderling bij de Gereformeerde Kerk in Zaandam.
Hier leerde ik de kneepjes van het ouderlingenschap. Mijn vader zei toen, dat als ik ouderling kan zijn bij een Nederlandse kerk, dan kun je dat ook bij een Molukse kerk zijn. Hetgeen ook geschiedde.
Om een goede basis te hebben voor je geloof, volg ik modules op de Evangelische Theologische Hogeschool in Veenendaal. Momenteel ligt dat op een laag pitje, want mijn gezondheid vertoont de laatste tijd gebreken. Ik zit nu midden in de revisie.

Wat jemaat Alphen betreft:
Zoals ik zonet gerefereerd heb over mijn geloof het volgende. Na mijn SIDI was ik dolende, zoekende. Ik keerde de kerk de rug toe, want ik heb mijn “taak” gedaan: catechesatie en SIDI.
Ik zie dit elk jaar ook terug bij de meeste jongeren die SIDI gedaan hebben. Ik zie ze voorlopig ook niet terug.
O ja, ze komen zo en dan terug. Dat deed ik ook.

Ik denk dat hierin een taak ligt bij de Badan Majelis en de werkgroep.
Hoe vangen we onze jongeren die SIDI hebben gedaan op, want ze komen in het zgn. zwarte gat terecht.
Wat ik de laatste tijd zie bij de Molukse jongeren na hun SIDI-zijn, is, dat ze gaan “reli-shoppen” en komen dan meestal bij Pinkstergemeentes terecht.
De Majelis, de werkgroep en in het bijzonder de NGPMBmrt53, moeten zich afvragen
wat hebben de Pinkstergemeentes wel en wij(de ?GPMBmrt53) niet?

Aangezien ik de anggota’s van jemaat Alphen alleen van gezicht ken, is het voor mij heel moeilijk iemand aan te wijzen “de pen” van mij overneemt. Dus ik laat het aan jullie over.